Welcome to Bergen, Aung San Suu Kyi!

Hu e elska av folket, hu e dronning og fange
i sin egen litle treroms borg
Men soldatene rundt huset kan ikkje stansa drømmen
som henter nar te byens torg.
Kor Aung San Suu Kyi jubler: Landet e vårt me e fri!
Hu e håbet, hennes ord e ein sang i adle hjerter
som snart ska hamra gull av sorg
(Sigvart Dagsland/Gyldne land)

Møt opp på Torgalmenningen søndag 17. juni kl 17.30 for å møte en av de største kvinner i vår tid!

Les mer på Rafto-stiftelsen sine sider.

Resultat dag 2

Stavanger er framleis fint, and here are the results from day 2. Når eg skriv dette er det rett nok dag 3, og når dette blir posta på Facebook har vi for lengst kome attende til Askøy, men det er detaljar.

Eg var litt i tvil kor eg skulle starte jakta på Sigvart, men heldigvis gjekk vi forbi St. Svithunsgate. Vi veit jo alle at Sigvart gjekk på vdg. skule på St. Svithun. I dei tre åra han gjekk der lurte han mykje på kva han skulle bli, og endte til slutt opp på lærarskulen. Det var imidlertid ikkje lærar han ville bli, så han flytta til Bergen for å studere juss og nordisk litteratur og språk. Alt dette rakk eg å tenke på medan eg såg på skiltet med "St.Svithun". Og ikkje berre dét; eg tenkte også på ein sykkel. Ein sykkel på veg mot stjernene. Og på han som i staden for å snakke om eigen suksess snakke varmt om kva livet er. Om at vi ofte strebar mot eit mål som sikkert kjem til å stå der i morgon også, og dermed gløymer å leve.

Vi gjekk vidare ned til byen, og med dette i tankane bestemte vi oss for å ta det heilt med ro. Ingen store planar, ingen ting vi måtte gjere. Etter eit nytt besøk på Sjokoladepiken (Synnøve måtte smake på isen med geitemjølk. eg klarte fint å styre meg), gjekk vi og rusla litt. Kjøpte ein kortstokk. Sette oss ute med ein øl kvar (jepp! midt på blanke formiddagen. vi er like crazy som Sigvart!) på "Bøker og børst" og spelte 500. Eg tapte med stil, men det gjorde liksom ikkje noko. Faktisk.

Målet mitt; å finne nokre CDer av Sigvart skulle eg kome til å nå på Platekompaniet. Der, under etiketten "Sigvart Dagsland" fann eg seks CDar. Med tanke på at han har gitt ut 16, var dette litt skuffande. Noko er dog betre enn ingenting. Som vanleg måtte eg hjelpe butikken litt med plasseringa av CDane. Det er trass alt Sigvart sin heimby. Han fortener å få solgt fleire CDar, og Stavanger-folket fortener å få høyre musikken hans!

Eg kjøpte sjølvsagt ingen CD, eg har jo alle frå før. Det skulle då berre mangle! Eg kjøpte derimot to DVDar med familien Gyllenhaal; "Away we go" og "Brothers". Ferieturen er liksom ikkje den same dersom eg ikkje har kjøpt meg ein dvd eller to.

På veg attende til hotellet gjekk vi forbi bussen som skulle til Stokka, der Sigvart vaks opp. Bussen var full av andre stalkere som sikkert skulle oppsøkje huset hans og kanskje få eit glimt inn vindauget på rommet hans. Sjå på leikeplassen der han leika og kanskje snakke litt med naboane om korleis han var som born. Eg går derimot ikkje så langt. Til og med EG har grenser for slik :)

Like ved hotellet såg vi ei blå ledning som var forma som eit hjarte. Den berre låg der, på fortauet for å fortelle oss noko. Kanskje ikkje heilt ein raud tråd, men eg føler at det er ein samanheng. Sigvart går som ei blå ledning gjennom ferien vår. Veit ikkje heilt om Synnøve føler det like mykje som meg. Antageleg ikkje. Og det er nok like greitt.

Vi er no godt i gong med dag 3, og skal straks pakke oss ut av hotellet og reise attende til Askøy. Eg håper eg finn litt fleire spor før vi reiser. Uansett; vi er einige om at det har vore og er ein fin tur. Ferie er i grunnen veldig fiiiint :)

Resultat dag 1

Foreløpig fungerer planen min om å gå i Sigvart sine fotspor slik delvis. Det er jo umogleg å unngå Domkyrkja der Sigvart var sopran i gutekoret, men ellers har han glimra med sitt fråver. Det hjalp litt at Eiganes skole var fint teikna inn på kartet vårt. Ei fjør kan lett bli til opp til fleire høns på den måten. Apropos dét; på veg til Stavanger såg vi filmen "Food inc" som ga oss eit innblikk i amerikansk matindustri, og det er verkeleg rett å kalle det industri.

Eg har jo visst at dei ikkje har den mest humane måten å behandle verken dyr eller menneske på, men dette var ganske ekstremt. Heldigvis er det teikn til endring der også, det er ein del bønder som har innsett at ting har gått for langt, og som no har begynt organisk og rettferdig jord- og landbruk. Dessverre styrer dei store selskapa framleis alt for mykje. Eg er veldig glad for at det er mykje strengare krav her i Noreg. Ting kan sjølvsagt bli betre, men om ein samanliknar med USA (og sikkert andre land) har våre husdyr det godt, og vi har eit mykje meir bærekraftig landbruk.

Uansett var dette ein vekkjar. Eg vil gjerne handle meir kortreist, organisk og rettferdig, både mat og andre varer. Dette fører oss elegant attende til Stavanger. Her i byen er det mange fine fairtrade-butikkar, fleire enn i Bergen (som faktisk har fairtradestatus. foreløpig.). Det finns og mange spisestader og butikkar som sel kortreist og organisk dyrka mat. Det er synd at vi skal fly attende til Bergen, elles hadde vi nok handla med oss ganske mykje. Stavanger er på ein måte så ryddig. Oversiktleg. Og rettferdig. Den fargerike gata er eit speglbilde av resten av byen.

Attende til Sigvart, eller snarare hans fråver. Eg leita. Og leita. Plutseleg kom vi til "Bok & media"; her måtte det då gå an å finne i det minste eit par av Sigvart sine CDar. Eg leita. Og leita. Men fann ikkje noko. Nei, det stemmer jo. Sigvart vil ikkje bli kalla "kristen artist", noko du kan lese om i Olaug Nilsen si bok "Nesten frelst av Sigvart Dagsland". Sikkert difor dei ikkje hadde ein einaste CD av Stavanger si store stemme i denne kristne bokhandelen. Som plaster på såret fekk eg eit armband med ichtus av Synnøve.

I dag held jakta fram. Eg trur sjansen for å finne spor etter han er større om eg går på Platekompaniet. Kanskje vi tilfeldigvis kjem over andre spor også, ein veit aldri. Det er i alle fall mange spor på ein CD.

Framleis heilfrelst og snart på sporet

No er det berre nokre få dagar att før vi reiser til Stavanger. Planane er ikkje mange, sjølv om Synnøve sikkert syns eg har for mange. Eg er ikkje utdanna reiselivsplanleggjar for ingenting!

Mange lurer på kvifor vi nett skal til Stavanger. Kvifor denne facinasjonen for oljebyen? Svaret er enkelt. Sigvart. Rett og slett. Vi skal til Sigvart Dagsland sin heimby. Vi skal finne barndomsheimen hans på Stokka. Kikke inn vindauget på Eiganes barneskole. Besøke Domkyrkja der han var sopran i guttekoret. Oppleve roen på Blåsenborg der han fann inspirasjon til songen med same namn. I det heile tatt gå i Sigvart sine fotspor.

Eventuelt skal vi ikkje gjere alt det, i alle fall ikkje så openbart. Det kan hende eg later som om eg har dårlegare retningssans enn eg har, og utbryter: "Oj! Vi har kome til Eiganes barneskole, vi skulle jo til "Bøker og børst"! Oups. Men når vi fyrst ER her; visste du at det var her Sigvart gjekk på skule?" Synnøve kjem til å smile og seie: "nei, det visste eg ikkje! så spennande! Trur du det var her han lærte å lese?" Og så er vandringa i gong.

Eventuelt kan det hende at eg ikkje kjem til å klare å gå oss så mykje vill at vi kjem fram til ein einaste av destinasjonane nemnt over. Eg kan dog likevel tenkje på Sigvart, og kikke i platebutikkane for å sjå om dei promoterar Stavanger si store stemme på høveleg vis. Og plassere CDane hans fremst slik at alle kan sjå dei.

Eg gler meg! Og håper at eg kan tenke "nå står tiden stille" medan vi er i Stavanger :)

Her og her kan du lese litt om sist eg var i Sigvart sin heimby!

...for dei som lurer...

Jaudå, eg fekk sjølvsagt boka "Nesten frelst av Sigvart Dagsland" til jul. Heldigvis :) Eg har ikkje begynt å lese ho enda, tenkte eg skulle prøve å vente til vi er innfløtt i nytt hus. Så kan eg sitte i biblioteket å lese. Helst med litt Dagsland-musikk i bakgrunnen.

Og om du lurer endå meir; eg er ikkje berre NESTEN frelst. Eg er framleis heilfrelst! :)

ER det makt?

Eg er, som nokre kanskje veit, ganske ofte inne på play.com. Ikkje berre for å kjøpe noko, men og for å sjå på alt det fine dei har der. Noko anna eg er ganske oppteken av er Sigvart Dagsland. I kveld tenkte eg at eg skulle sjekke om dei hadde noko av Sigvart på play.com, og det hadde dei. Både heile CDar og songar til nedlasting. Blant anna dette:

Sigvart Dagsland - Der Er Makt I De Folded Hender (There Is No Power In These Folded Hands) |

Eh...er det makt, eller er det ikkje? Og ja, songen heiter eigentleg "Det er makt i de foldede hender".

Og ja, dette var så morsomt at eg måtte blogge om det. Enkelt og greit :)

Heilfrelst på Sigvart Dagsland

I kveld var det lansering av Olaug Nilssen si bok "Nesten frelst av Sigvart Dagsland". Eg var så heldig at eg fekk gå dit saman med mine to Sigvart-vener; Kristoffer og Hanne. Det seier kanskje litt når eg skjønte det var Hanne eg fekk sms frå når ho spurde om eg skulle på Sigvart-hendinga(eg har ny tlf og har ikkje fått lagra alle nr enda). Kristoffer hadde eg jo alt avtala med. Vi er ei elite. Dei andre er uvitande. Vi er dei heilfrelste, i motsetnad til Nilsen som er nesten frelst. Av Sigvart Dagsland.

Forfattaren Olaug Nilssen har altså skreve ei bok om Sigvart. Om korleis ho meiner han burde vore sidan han er kristen og artist. Om kor mange prosent av platecovera hans som er kristne. Kor mange prosent av tekstane som er kristne (med og utan Erik Hillestad). Og kva ho meiner kjenneteiknar ein kristen. Og det er ikkje slike som Sigvart. Som ønskjer praktiserande (eller innhalerande som han kalla det) homofile velkomne i kyrkja. Som drikk vin og øl. Som ikkje trur på alt i Bibelen.

Sjølv kan eg ikkje heilt skjøne kva som er gale med å like basar. Krydderkake kan eg styre meg for. Sigvart fell på mange måtar utanfor det Nilssen forbind med å vere ein kristen. Det var ei fin samtale. Ei samtale om kvifor Sigvart kasta ein palmekvist på golvet i reint sinn. Ei samtale om hans ønskje om å ikkje vere kjendis. Ei samtale om Himmel og Helvete. Vi fekk høyre som sider ved Dagsland sjølv ikkje eg visste om (ja, eg veit det høyres merkeleg ut!).

Og i tillegg tre av mine favorittsongar. "Voktaren", "Alt eg såg" og "Djupe spor". Tre songar som alltid gjev meg gåsehud. Som alltid gjer at eg får ei tåre i augekroken. Jada, eg er sart og soft. Eg er veldig glad for at eg fekk med meg dette! Ein glimrande måte å tilbringe ein tysdagskveld på!

Og Kristina, Vilde Marie og Helene følg med no! Denne boka ønskjer eg meg til jul: http://www.bokkilden.no/SamboWeb/produkt.do?produktId=4460782
(Synnøve; du må gjerne minne dei på det ;) )

Ei ubehageleg sanning

I natt då eg skulle sløkkje ljoset for natta fekk eg meg ei ubehageleg overrasking. På golvet, under vindauget, låg ein av globusane mine. Delt i to og delt på midten på det amerikanske kontinentet. Eg vart sjølvsagt svært opprørt, dette var dramatisk! Ikkje fordi globusen - som er ein ting - hadde vorte øydelagt, men pga symbolikken i dette. Det er på tide å vakne opp og sjå sanninga i augene. Smell the grass, så og seie, før det er for seint!

"Kva hadde skjedd med globusen, korleis kunne det skje?" tenkjer du sikkert no. Syndaren, eller kanskje eg skulle kalle kan oppvekkjaren er Mac. Som katteeigarar flest har eg stor tru på katten min sine overmenneskelege eigenskapar. Han ville fortelje oss noko, og som menneske flest er vi ikkje så kjappe. Difor var denne symbolikken einaste måten han kunne få fortald oss om klimakrisa. På bildet ser han kanskje litt flau ut, men kva kunne han gjere? Han lurer sikkert på om han må gå til angrep på dei tre andre globusane, Verdskartet og Noregskartet óg.

Eg vil eigentleg takke Mac for at han vekkjer meg iblant, vi treng fleire slike! Og nei, Synnøve, det var IKKJE eit hint om at vi treng fleire kattar... (med mindre det er ein slik søt som held seg søt heile livet!)

Anbefalte songar:
For vår jord - Karoline Krüger
I Need to Wake up - Melissa Etheridge
Så lenge eg har deg - Sigvart Dagsland
Anbefalt filmar:
An Inconvenient Truth

Saka er BIFF

Etter ei heil vekes ventetid for både den eine og den andre blei spenninga endeleg utløyst i går. Bergen Gay Galla var det vi alle hadde venta på. Det var ikkje mykje gallakjolar, glitter eller raude løparar å sjå (bortsett frå nokre av artistane på scena), men likevel glitra litt likevel. Staden var den nye homoutestaden i Bergen; Rio. Det kjem nok til å gå ei stund før eg ikkje tenkjer "softis med Arnfinn" når eg høyrer namnet.

This moment is so much bigger than me!
For å ikkje trekkje dette ut i det uendelege; JA, eg vann! JA, eg vart Årets ildsjel. Det var veldig stort, eg hadde planar om ei lenger tale, men når sant skal seiast vart eg litt overraska over å vinne. Overraska, men veldig veldig glad! Når ein driv med frivillig arbeid er det så lite som skal til for at ein får nye (super-)krefter. Dette var dog ikkje "lite". Eg fekk ein fin, gul pris. Nett som Prix. Eg lova Ina at eg skulle ta den spøken her i blogginnlegget, og løfter er til for å haldast!

Etter at eg hadde fått prisen min var tida komen for Årets hetero. Her var Sigvart nominert. Eg hadde vel ikkje heilt trua på at han skulle nå fram, men jau! Han fekk prisen, og det var så utruleg fortent! Diverre var han ikkje i byen, men Torill frå managementet hans (som "tilfeldigvis" er lesbisk) tok i mot prisen på hans vegne. Han hadde sjølvsagt skreve ned kva ho skulle seie, og - needless to say - det var gøy! Vi lo alle godt! Akk, eg fekk litt klump i halsen og det var veldig stort!! Eg måtte vise V-teiknet nokre gonger. Eg og Sigvart, liksom. Akk!

Elles kan eg nemne at årets "Forbedringspris" gjekk fortent til Nina Karin Monsen og Sjømannskyrkja fekk, minst like fortent, Frydeprisen.

- Kvifor nemnde ho biff, tenkjer du no sikkert (eller kanskje ikkje, men det bryr eg meg lite om). Jau, fordi BIFF (Bergen Internasjonale FilmFestival) fekk prisen som "Årets kulturperson". Så ja, mange fortente prisar. Ingen (andre) nemnd, ingen gløymd.

Her er lista over vinnarane:
Homofrydprisen: Sjømannskirken
Årets hetero: Sigvart Dagsland
Årets homo: Hanne Lyseth
Årets homopolitiker: Eivind Nævdal-Bolstad (H)
Årets organisasjon: Bergen Internajonale Filmfestival (BIFF)
Årets kulturpersonlighet: Josefin Winther
Årets forsker: Senter for kvinne- og kjønnsforskning ved UiB
Årets ildsjel: Torill Jørgensen Frøise
Årets nykommer: LLH Voss og omland.
Forbedringsprisen: Nina Karin Monsen

Begeistra!

Nett heimkomen frå teater og framleis veldig begeistra. Eg har nemleg vore på DNS og sett og høyrd foredraget "Kjønnsbegeistring" av og med Elsa Almås og Esben Esther Pirelli Benestad. Då eg voner at nokre av mine lesarar skal gå og sjå stykket sjøl skal eg ikkje avsløre så mykje, men kan seie at det var eit særs godt foredrag som var engasjerande, lærerikt, bekreftande og rørande. Trur kanskje det kun er desse to som klarer å halde eit slik foredrag som evnar å gi publikum noko meir enn tørre fakta. I den grad ein kan gi fakta om temaet.

Det blir ikkje siste gong eg besøker DNS denne vinteren/våren. Eg ser fram til mange fleire besøk! Og eg er sikker på at eg blir like begeistra då!

I morgon derimot skal eg på Bergen Gay Galla der eg faktisk sjølv er nominert til ein pris. Eg syns eg kan nemna det no, sidan det óg er noko å vere begeistra over. Den store draumen er at Sigvart Dagsland vinn prisen og at vi saman kan gi eit portrettintervju og posere i alle landets aviser. Eventuelt på framsida av Skråskrift.

2008 - minne frå eit år som snart er over

2008 nærmar seg slutten. Det har vore eit innhaldsrikt år. Eit spennande år. Eit fint år. Eg skal prøve å oppsummere det viktigaste som har skjedd.

1. Ny felles ekteskapslov blei vedteken.
2. Liv Signe var i Bergen, og fekk ein av buttonane eg laga.
3. Liv Signe blei valt til ny leiar av Senterpartiet.
4. Sigvart Dagsland hadde konsert i Johanneskyrkja.
5. Sigvart sang i Korskyrkja i forbindelse med Verdas aidsdag. Eg fekk helse på Sigvart. JA, eg fekk ta på han.

Kva meiner DU meiner burde vore med på lista mi?

Verdens Aidsdag 2008

Så var det over. Fleire månaders jobbing kuliminerte i ein fantastisk ettermiddag/kveld i Bergen sentrum. Til og med veret var med oss. Det var rett nok litt kaldt, men det var ikkje vind og ikkje nedbør. Det starta litt roleg, vi var ganske åleine på Festplassen. Etter kvart kom det imidlertid ein del folk, til og med Kristina som hadde droppa drill for å få med seg dette! :) Det var flotte appellar, med gode bodskap.

Fakkeltoget gjekk via Torgalmenningen til Korskyrkja. Vi var sjølvsagt for tidleg ute, men vi fekk lov til å sitte på Kafe Magdalena i mellomtida. Det var godt å varme seg litt før Solidaritetsgudstenesta tok til.

Eg kan tenkje meg at det var ca 60 personar i kyrkja. May-Irene frå Kirkens Bymisjon fortalde først litt om kva som skulle skje. Så byrja Sigvart å synge. Først "Rom i huset". Fantastisk, eg fekk gåsehud. Som vanleg. Av alle songane. "Håpstango" som vi alle deretter song var veldig fin, og eg er glad det var tre vers. På den måten klarte eg å lære meg den før den var slutt.Skal ikkje gjengi heile gudstenesta her, men kan berre seie at det var ei fin oppleving. Ljostenninga gjorde inntrykk! Sigvart var strålande! Walter si forteljing om det å vere Hiv-positiv var sterk! Heile opplegget var berre heilt perfekt for kvelden!

Etter på fekk eg faktisk helse på Sigvart, og takke han for ei fin oppleving. For at han hadde stilt opp for oss. Og han takka faktisk meg. MEG! Akk!

Heilt tilslutt gjekk vi saman med Stian og Chris og åt økologiske pannekaker. Dagen var perfekt. Takk til ALLE som stilte opp og gjorde denne dagen så fin. No må det ikkje gå eit år til neste gong vi pratar om hiv/aids! Vi må få det opp i dagsljoset.

Vi må ta ansvar!

Dersom du vil sjå bilete frå kvelden kan du trykke her.

Ta ansvar - vis leiarskap!

Så er dagen her. 1. desember. For mange er det sikkert ein dag ein opnar fyrste luka i kalenderen, og byrjar nedtellinga til jul. Som dei fleste som har lese bloggen min eller vore inne på Facebook-sida mi i det siste veit, er det og ein annan ting som skjer på denne dagen. I dag markerar vi for 20. gong Verdas aidsdag. 

Vi markerer dagen for å kunne setje søkjeljos på hiv og Aids. Det er framleis mange mytar om aids. FAFO-rapporten "Fremdeles farlig å kysse" fortel at det framleis er mange mytar rundt Hiv og Aids. Det er mange vrangforestillingar både om korleis ein blir smitta og korleis det er  å leve med hiv og aids. Verdas aidsdag bør vere ein fin arena til å knuse nokre av mytane og fordommane som vi alle har.

Program for Verdas aidsdag i Bergen: 

16:00 Stand på Festplassen

18:10 Appeller
19:10 Fakkeltog
19:30 Solidaritetsmarkering i Korskirken med blant andre Sigvart Dagsland

Eg er veldig spent, og voner det kjem MANGE. Uansett kjem det nok til å kome ei oppsummering her med bilder. For dei som vil lese endå meir viser eg til denne bloggen.

To gonger Sigvart på ein månad

No er det under ei veke til eg skal på Sigvart Dagsland-konsert i Johanneskirken. Eg skulle eigentleg gå åleine, men no er eg så heldig å få Kristoffer med meg. Vi blei kjend pga Sigvart, så det skulle vel berre mangle! Dette blir min 5. konsert med Sigvart, og det blir ikkje den siste. Eg gler meg til å høyre songane. Eg gler meg til å få gåsehud og klump i halsen (og sikkert ei tåre eller to). Eg gler meg til den sære (men fine) humoren til Sigvart. Eg GLER meg!

Men det blir ikkje det einaste møtet med Sigvart i løpet av ein månad. Fyrste desember er Verdas aidsdag. Då skal eg og resten av LLH Bg/H, Skeiv ungdom, Kirkens bymisjon og Aktivt valg ha eit arrangement i Bergen. Det eg ser mest fram til er gudstenesta i Korskyrkja der Sigvart skal vere med. Dette blir litt annleis enn konserten neste laurdag, men sikkert MINST like fint. Og nok ein gong; Eg GLER meg!!

Det er bevist - igjen!

Som eg skreiv om den 12. mars (og nei IMS, det var faktisk ikkje for å hinta om bursdagen min. Du tok dog hintet som ikkje var der!) trur eg ikkje på at ting skjer utan at det er ei meining med det. Nok ein gong skjedde det noko som berre stadfester dette. Vi hadde vore på IKEA. Ja, sant nok. Det er alltid ein grunn til at ein er på IKEA, men ein får ofte med seg litt meir enn det som er grunnen derifrå. No var det vitterleg ikkje det eg skulle fortelja om. Det er sjølvsagt heller ikkje tilfeldig at eg fortel det, det er kanskje for å hinta om at vi no har tre overnattingsplassar. Det er kanskje einkvan som føler seg kalla til å koma på overnatting?

No var det som sagt ikkje IKEA eg skulle skriva om i dag. Kvar var eg? Åh ja. Vi kom heim etter å ha vore på ein handletur på ein butikk (vel å ikkje skriva namnet på butikken slik at ingen trur eg hintar om noko), og eg kom inn døra. Sidan vi hadde vore på-butikken-som-eg-ikkje-skal-nemne hadde vi kjøpt litt meir enn vi trengde. Dog ikkje så mykje meir, ikkje så mykje ein plar. Likevel hadde eg hendene fulle, og måtte la iPoden henga rundt halsen. Det som måtte (og skulle) skje skjedde, poden fell i golvet. Heldigvis blei den ikkje skada. Den slo seg imidlertid på, og songen som kom på var "Breda dina vingar" med Sigvart. TRENG eg å seie meir?!?

Som man roper i skogen

...det var svar på innlegget mitt i gjesteboka til Sigvart! :D

Stakkars Sigvart...

De sa de ikke skulle gjøre det, men de gjorde det likevel... Se også dette innlegget.

Stå på Sigvart!!

I kjendis.no kan vi lese at Sigvart Dagsland ikke ville la et hjelpemiddel for demente låne navnet hans. Dermed heter det nå Sigvart Dagtavle. Les hele saken her.

Takk for tipset ims! :)

Det beste

De fire beste filmene i 2005:
1. Kung Fu Hustle
2. Tarnation
3. Der Untergang
4. Mysterious Skin

Beste teater/show 2005:
Uten tvil; "Sound of Musvik"! (det er en grunn til at jeg så det tre ganger)

De konsertopplevelse i 2005:
1. Sigvart Dagsland i Jakobskirken
2. Sigvart Dagsland i Sinsen kirke

Om noen har forslag til flere "best of"-lister er jeg åpen for forslag!

To menn på "D"

Dagen starta imidlertid med at "studentene (og noen andre) møtte kunnskapsminister Øystein Kåre Djupedal. Han hadde vel ikke noe kjempenytt å komme med, men det var jo bra at han faktisk tok seg tid til det i førjulsstria. Han signaliserte at han var mot reklamefinansiert tv, ved å rive ned mikrofonen som TVNorge hadde satt opp. Det var bra han brukte ikke-voldelige metoder iallefall. TVNorge på sin side fokuserte mest på lederen i NSU, og det er jo rettferdig siden han er fra Nord-Norge.

Etter at han var ferdig med innlegget sitt forsøkte han å stikke av, han var sikkert litt redd for at studentene skulle komme med intrikate spørsmål til han. Heldigvis klarte noen å stoppe han, slik at han fikk overlevert gaven vi hadde kjøpt. Nå lurer sikkert mange på hva slags gave det var... Han fikk en pose matvarer av en verdi på kr 140,- som er det ekstra en student får å leve av pr måned om forslaget til den nye regjeringen går gjennom. Galant som bare en SVer kan være ville han gi bort posen, og spurte hvem som var fattigst i salen. HELDIGVIS tilfalt posen en StLer!! :)

Du lurer kanskje på om det er sjans for at du kan se meg på tv...da kjenner du meg ikke godt nok. SELVFØLGELIG er det sjans for det, om TVNorge ikke velger en veldig merkelig måte å klippe på. Evt kan det hende at de ikke sender akkuart det klippet, men det ville i tilfelle vært en rar ting å gjøre!


Nå er det bare sju timer og litt til før Sigvart Dagsland-konserten begynner, og jeg innrømmer at jeg begynner å glede meg skikkelig! :)Jeg tror nok dette kommer til å gi meg mye mer enn Djupedal-seansen... (vedder en god del på det faktisk!) Blir også artig å se om ims blir Dagsland-fan etter dette...