Skeive BIFF-anbefalinger.

Gay and Lesbian propaganda night er en av programkategoriene under Bergen internasjonale filmfestival. I tillegg til dette er det også et par andre filmer jeg øsnker å trekke frem.

In God we trust
Dette er en dokumentar som er veldig aktuell i disse tider, siden SMUG (Sexual minorities of Uganda) nettopp fikk Rafto-prisen. Filmen er en del av Astrid Schau-Larsens masteroppgave i religionsstudier, og et av spørsmålene er "Hvordan stoppe AIDS når prevensjon er en synd?"

I Uganda er fem prosent av befolkningen HIV-positive. I dette fattige landet blir flere av befolkningens behov dekket av kristne menigheter som aktivt engasjerer seg i samfunnet, og flere av dem får pengestøtte fra den amerikanske regjeringen for sitt kampanjearbeid mot HIV og AIDS. Disse organisasjonene promoterer i henhold til sin tro seksuell avholdenhet og trofasthet, men flere av dem har i tillegg en irrasjonell aversjon mot prevensjonsmidler, som de ser på som en oppfordring til promiskuitet. I et land med et kjønnsrollemønster der kvinner i liten grad kan nekte sex, lang mindre kreve sikker sex, blir dette høyst problematisk.

Womb
Dette er ikke en skeiv film per def., men den tar likevel for seg et tema som kanskje stort sett blir diskutert i skeive miljøer; nemlig surrogati. Ved siden av den oppsiktsvekkende tematikken, er WOMBs mest fremtredende trekk dens poetiske billedspråk. Ved hjelp av en naturalistisk og nennsomt konstruert ikonografi, maner regissør Benedek Fliegauf frem et stilisert univers, hvor karakterenes monomane fokus på hverandre skaper en verden som er like vidåpen som den er klaustrofobisk.

Husk at ved å kjøpe BIFF sitt rabattkort betaler du kun kr 60,- pr film. Det er fullt mulig å gå sammen om å kjøpe et kort!

God BIFF! :)

Saka er BIFF

Etter ei heil vekes ventetid for både den eine og den andre blei spenninga endeleg utløyst i går. Bergen Gay Galla var det vi alle hadde venta på. Det var ikkje mykje gallakjolar, glitter eller raude løparar å sjå (bortsett frå nokre av artistane på scena), men likevel glitra litt likevel. Staden var den nye homoutestaden i Bergen; Rio. Det kjem nok til å gå ei stund før eg ikkje tenkjer "softis med Arnfinn" når eg høyrer namnet.

This moment is so much bigger than me!
For å ikkje trekkje dette ut i det uendelege; JA, eg vann! JA, eg vart Årets ildsjel. Det var veldig stort, eg hadde planar om ei lenger tale, men når sant skal seiast vart eg litt overraska over å vinne. Overraska, men veldig veldig glad! Når ein driv med frivillig arbeid er det så lite som skal til for at ein får nye (super-)krefter. Dette var dog ikkje "lite". Eg fekk ein fin, gul pris. Nett som Prix. Eg lova Ina at eg skulle ta den spøken her i blogginnlegget, og løfter er til for å haldast!

Etter at eg hadde fått prisen min var tida komen for Årets hetero. Her var Sigvart nominert. Eg hadde vel ikkje heilt trua på at han skulle nå fram, men jau! Han fekk prisen, og det var så utruleg fortent! Diverre var han ikkje i byen, men Torill frå managementet hans (som "tilfeldigvis" er lesbisk) tok i mot prisen på hans vegne. Han hadde sjølvsagt skreve ned kva ho skulle seie, og - needless to say - det var gøy! Vi lo alle godt! Akk, eg fekk litt klump i halsen og det var veldig stort!! Eg måtte vise V-teiknet nokre gonger. Eg og Sigvart, liksom. Akk!

Elles kan eg nemne at årets "Forbedringspris" gjekk fortent til Nina Karin Monsen og Sjømannskyrkja fekk, minst like fortent, Frydeprisen.

- Kvifor nemnde ho biff, tenkjer du no sikkert (eller kanskje ikkje, men det bryr eg meg lite om). Jau, fordi BIFF (Bergen Internasjonale FilmFestival) fekk prisen som "Årets kulturperson". Så ja, mange fortente prisar. Ingen (andre) nemnd, ingen gløymd.

Her er lista over vinnarane:
Homofrydprisen: Sjømannskirken
Årets hetero: Sigvart Dagsland
Årets homo: Hanne Lyseth
Årets homopolitiker: Eivind Nævdal-Bolstad (H)
Årets organisasjon: Bergen Internajonale Filmfestival (BIFF)
Årets kulturpersonlighet: Josefin Winther
Årets forsker: Senter for kvinne- og kjønnsforskning ved UiB
Årets ildsjel: Torill Jørgensen Frøise
Årets nykommer: LLH Voss og omland.
Forbedringsprisen: Nina Karin Monsen

Den store BIFF-dagen

Eg hadde store forventningar då eg sette meg på bussen til byen i dag. Ikkje berre skulle eg sjå tre filmar på BIFF, eg skulle og få med meg delar av opninga av Internasjonal veke i Bergen. Trudde eg. I programmet stod det at dei skulle starte kl 11, men då klokka var 10 på 12 hadde dei framleis ikkje starta, og då MÅTTE eg skunde meg til kinoen for å rekke den fyrste filmen. 

The US vs John Lennon var ein utruleg bra film! Ikkje berre fordi Lennon var ein fantastisk mann, men og fordi den viste så godt kor ekstreme USA var den gongen med Nixon. Korleis kan dei seie at ein mann som ønskjer fred er ein trussel? Nok ein gong måtte eg felle nokre tårer. Då Lennon døde. Ikkje at eg ikkje visste at han blei drept, men ... ja, det er trist! 

La den rette komme inn var veldig annleis enn eg hadde tenkt meg. Likar filmar som overraskar. Sidan denne filmen straks kjem på kino skal eg ikkje røpe noko som helst her. 

David Lynch - One Night Stand ... kva kan eg seie? Crap beskriv vel godt kva eg meiner om denne dokumentaren. Eg likar filmane til Lynch, og eg elska "Twin peaks" då den gjekk på NRK for mange, mange år sidan, men denne dokumentaren var verkeleg ikkje noko for meg! Intervju med menneske med ein trist skjebne, eg sat med tanken "eg kunne ikkje brydd meg mindre!". Skjønte ikkje heilt kvifor dei blei intervjua. "Javel, du hadde ein elendig barndom, eller du har vorte mishandla av mannen din, men kven er du, og kvifor skal eg sitte å høyre på dette?" Del to av filmen var minst like lite interessant. Vi fekk vere med på regisseringa av ein film, men det meste av tida gjekk til å vise Lynch som pusla med småting. Og dei toppa dokumentaren med å vise Lynch lage middag.  No har eg sikkert øydelagt for dei som eventuelt skal sjå filmen, men eg føler vel at eg har gjort ei god gjerning. Finn noko anna å bruke 85 minutt på dersom du ikkje er blodfan og gjerne vil vete ALT om Lynch.

Mellom filmane rusla eg rundt i striregnet, spiste ein merkeleg calzone, drakk kaffe mocca på Kafe Opera, såg litt i butikkar og kjøpte ingen DVDar. 

Det var ein god BIFF-dag, trass skuffande Lynch-dok. 

She's a Boy I Knew

Morgonfilm er fint, det blir liksom så fin start på dagen. For min del kunne det gjerne ha vore endå tidlegare! Eg skal ikkje røpe for mykje i tilfelle nokon skal sjå filmen i ettermiddag. Det eg kan fortelje er at eg hadde både gåsehud, klump i halsen, tårer i augo og vondt i magen. Samstundes var det ein del situasjonen som gjorde at latteren sat laust. Har du ikkje vurdert å sjå filmen men tilfeldigvis er i Bergen i dag så bør du verkeleg vurdere det! Mest sannsynleg blir dette einaste mogleik (med unntak av kanskje Skeive filmar?).

Les om filmen her.

Før filmen åt eg frukost på Godt brød saman med Gatas Parlament. Stas :D

Genial festival - så langt!

Då var film nr ein ferdig. "Burn after reading" var ikkje mindre enn glimrande. Best av alle var nok Brad Pitt, i ei noko uvanleg rolle. Skal ikkje røpe for mykje av sjølve filmen, men kan berre seie at alle bør sjå denne filmen når den kjem på kino! 

Så eit lite hjartesukk til alle som går på filmfestival. Kom i tide! Filmen startar på tidspunktet det står på billetten, det er ikkje reklame på filmfestivalar! Sidan det er free seating er ein idé å koma i god tid dersom de er mange som går saman. Det går fint an å sitte 5-10 minutt å vente på at filmen skal starte! 

No gler eg meg til neste film, dette blir ein fin festival! Ein genial! 

BIFF

Endeleg har BIFF offentleggjort kva filmar dei viser i år. Eg har gått gjennom lista, og har funne nokre filmar eg har lyst til å sjå. Kan ikkje alltid grunngje kvifor eg vil sjå filmen, men ja... føler eg har funne mange gode. Akk!

	A Jihad For Love USA / Tyskland / Frankrike / Storbritannia / Australia, 2007 Regi: Parvez Sharma

	Adrift in Tokyo Japan, 2007 Regi: Miki Satoshi

	Bak fasaden Norge, 2008 Regi: Stephan A. Hergel

	Be Like Others Canada / USA / Storbritannia / Iran, 2008 Regi: Tanaz Eshaghian

	Boy A Storbritannia, 2007 Regi: John Crowley

	Burn After Reading USA, 2008 Regi: Joel Coen & Ethan Coen

	David Lynch – One Night Stand USA, 2008 Regi: David Lynch

	Prayer of Peace: Relief & Resistance in Burma's War Zones Thailand, 2007 Regi: Matt Blauer

	Searching 4 Sandeep Australia, 2007 Regi: Poppy Stockell

	She's a Boy I Knew Canada, 2007 Regi: Gwen Haworth

	Terroristen Tunis / Marokko, 2006 Regi: Nouri Bouzid

	The U.S. vs. John Lennon USA, 2006 Regi: David Leaf & John Scheinfeld

	Virtual JFK: Vietnam If Kennedy Had Lived USA, 2008 Regi: Koji Masutani

Saken er BIFF

Det kriblar i magen når eg tenkjer på det. På BIFF; Bergen Internasjonale Filmfestival. Fine dagar med film, film og atter film. Programmet er endå ikkje klart, men vi har fått eit lite innblikk i kva vi skal få sjå. 

Førpremiere av den siste filmen til Ethan & Joel Coen, "Burt after reading" er ein av filmane eg definitivt skal få med meg. Og sjølvsagt filmen "She´s a boy I knew" ein film om vår forståing av kjønn, med påfølgande debatt. Det kjem til å vere mange, mange fleire filmar eg skal sjå. Om dei berre kunne få ferdig programmet! 

Eg gler meg, meir enn det eg klarar å uttrykkje her! MYKJE meir!! 

Yey!! 

Ei litt annleis filmoppleving

Sidan Synnøve skulle på møte etter jobb i dag benytta eg meg av mogleiken til å gå på kino. Eg hadde for lenge sidan bestemd meg for at eg skulle sjå den thailandske filmen "Ploy", og no når den endeleg hadde kome til Bergen måtte eg gripa sjansen. Eg likar asiatisk film, og såg fram til dette. Som eg hadde trudd kom det ikkje mange til forestillinga, til tross for at det var i beste kinotid og det var dårleg ver ute. Folk er gjerne litt redde for film som er utanfor mainstreamen, spesielt når det er noko så spesielt som thailandsk.

Så der sat eg då. På rad 4, plass 4. Åleine. Like før filmen starta kom det ein besøkande til, ho sette seg på rad 3, plass 7. Akkurat dét var jo litt sært. Så tok ho fram yougurten, og eg begynte å ane at dette var ei dame som KUN gjekk og såg filmar som få eller ingen andre vil sjå. Nettopp for å få ete yougurten sin åleine. Det var nok litt nedtur at eg var der.

Etter reklame og trailere for blant anna ein norsk film, deUSYNLIGE, som faktisk såg ut som ein film eg kan tenke meg å sjå, starta filmen. Eg likte starten på flmen. Skal ikkje seie så mykje om handlinga, for det bør dei som er interessert gå og sjå sjøl! Vanskeleg å sette den i ein bestemt genre, men det er kanskje ikkje ein film eg ville sett saman med nokon dersom du er av same kaliber som yougurt-dama. Under den fyrste sexscena fekk ho tydelegvis nok og pakka sekken sin og gjekk. Stakkars sarte menneske. Det er ein grunn til at eg ikkje et yougurt!

Det var ein litt overraskande slutt. Men bra og på ein måte. Eg tenkte fyrst at eg ikkje ville anbefale den til nokon, men etter å ha tenkt meg om har eg ombestemt meg. Gå og sjå den før den blir tatt av!!

Om det gjer meirsmak anbefalar eg Film fra sør
Og vi gler oss sjølsagt alle til BIFF