Det er håp for meg!

I dag stakk eg innom ein frisør, slik heilt på sparket.  Det er aldri lurt. Ikkje at eg nokon sinne har vorte nøgd med hårklyppen, men det å ta ting på sparket er ein dårleg idé. "Initiative comes to thems that wait" er eit godt ordtak (dersom du veit kva film det er i frå får du ei stjerne i boka)! Trur nokon burde laga ei håndbok for det å gå til frisøren. 

Men altså. Eg stakk innom ein frisørsalong. På vegen liksom. Eg lærte at sidan eg ikkje har mann så er eg singel. Heldigvis er det endå håp for meg! Eg kjem til å finna meg ein mann dersom eg berre er tålmodig! HELDIGVIS! 

Dessutan er det visst nok ofte storm i Nordfjordeid, og veret der er mykje verre enn her i Bergen. 

Sjølve frisyren treng vi ikkje å snakke om. Elles takk! :)